DZIEŃ SZÓSTY (23 Listopada).

WEZWANIE DO DUCHA ŚWIĘTEGO
(Znak krzyża) W Imię Ojca i Syna , i Ducha Świętego. Amen.

V. Racz przyjść Duchu Święty i napełnić serca wiernych Twoich.
R. A ogień Miłości Twojej racz w nich zapalić.
V. Ześlij Ducha Twego, a będą stworzone.
R. A cała ziemia będzie odnowiona.


V. Módlmy się: Boże! Światłem Ducha Świętego serca wiernych nauczający, daj nam w Tymże Duchu poznawać co jest dobrem, i zawsze obfitować w pociechy Jego. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje, Bóg w Trójcy Świętej Jedyny na wieki wieków. R. Amen.


Rozważanie. Maryjo, zaprowadź mnie do Twego Syna!

„I wszedłszy w dom, znaleźli dziecię z Maryą, Matką Jego”, powiada Ewangelia o Trzech Królach. Tronem, na którym Pan Jezus przyjmował na ziemi pierwsze hołdy, były Przeczyste Ręce Niepokalanej Matki.

Jezus jest tak ściśle zjednoczony z Maryą, że nie można ich od Siebie rozłączyć. Gdzie jest Jezus, tam jest i Maryja; a gdzie Maryja, tam jest i Jezus.

Toteż, objawiając Niepokalana Dziewica medalik, kazała za nim wyryć Obydwa Serca.

W jakim celu Maryja w Niebie opiekuje się ludźmi? Lub w jakim celu schodzi nieraz z Nieba na ziemię? Pragnie Ona przez wyświadczone Łaski pociągnąć do Siebie serca ludzkie, a gdy zdobędzie ich ufność, wtedy zwraca je do Swego Syna. Chodzi Jej bowiem o to, aby wszyscy ludzie czcili Go, uwielbiali i kochali, jak na to zasługuje.

Mamy wśród siebie Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, który chce być lekarstwem i umocnieniem dla naszych dusz. Przyjmujmy Go jak najczęściej w Komunii Świętej, bo tego pragnie Jezus i Matka Jego, Maryja.

Wpatrując się w te dwa Serca na Medaliku, starajmy się je kochać serdeczną miłością. Nośmy na sobie godło Maryi i posilajmy się Ciałem Jezusa. O Maryo, spraw, abyśmy zasmakowali w tym Niebieskim Pokarmie!
Ojcze nasz. Trzy Zdrowaś Maryja. Chwała Ojcu.
O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy.

Akt poświęcenia siebie Niepokalanej Dziewicy od Cudownego Medalika.


Błogosławiona Maryo, Niepokalana Dziewico od Cudownego Medalika. Klęcząc u Stóp Twoich oddajemy się Tobie, w pokorze serc naszych na dożywotnią Służbę.

Medalik, któryś łaskawie nam dała, chcemy pobożnie nosić na szyi, aby on świadczył wobec Aniołów i ludzi, że jesteśmy Twoją własnością.

Przyrzekamy wiernie wykonywać obowiązki względem Ciebie, które Cudowny Medalik przypominać nam zawsze będzie.

Kochać Cię chcemy szczerym sercem; naśladować Twe cnoty; prowadzić czyste życie; nie zasmucać grzechami Twego Syna i codziennie pozdrawiać Cię modlitwą.

Ty zaś, Pani nasza, czuwaj nad nami i umacniaj nas w dobrych postanowieniach! Upominaj, gdy zaczniemy opuszczać się w Twej Służbie! Karć i doświadczaj w razie uporu!

Chcemy być wiernymi Tobie w życiu i przy śmierci.

Spraw, Niepokalana Dziewico, aby przy konaniu, gdy ucałujemy święty medalik, ostatnie nasze słowa były: Jezu, kocham Cię! Maryo, kocham Cię! Amen.
Źródło: Nowenna modlitw i pieśni na cześć Bł. Maryi od Cudownego Medalika 1941r.

Źródło: https://salveregina.pl/nowenna-do-ma...alika-dzien-6/