10. Mój stosunek do prawdy.
Bóg jest prawdą. Jest On wolny od pomyłek i błędów. Jeśli Go kocham muszę także moje życie budować na prawdzie i uczciwości, na wierności i autentyczności. Kłamstwo i oszustwo niszczą podstawy zaufania i współżycia między ludźmi.
• Czy staram się o poznanie prawdy, unikanie pomyłek, strzegę siebie i innych od błędnych dróg, a w razie dostrzeżonego błędu o powrót do prawdy?
• Czy nie oszukuję sam siebie i innych grając kogoś innego niż jestem faktycznie?
• Czy można mi powierzyć jakiś sekret, mieć zaufanie do moich słów i deklaracji oraz polegać na mojej radzie? Czy świadomie nie wprowadziłem kogoś w błąd?
• Czy usiłuję uciec od odpowiedzialności przez wykręty, przekręcanie danych, wyparcie się poprzednich wypowiedzi? Czy nie doprowadziłem przez to innych do ciężkich szkód? Czy nie ociągam się z naprawieniem wyrządzonego zła?
• Czy nie uciekam się do plotek, niepotrzebnego mówienia o czyichś wadach i grzechach? Czy niewinnie kogoś nie posądziłem, albo nie złożyłem w sądzie krzywoprzysięstwa?
• Czy zadośćuczyniłem krzywdę wyrządzą dobremu imieniu bliźniego lub bliźnich?
• Czy w zeznaniach podatkowych nie podawałem nieprawdziwych danych?
/Na podstawie Gotteslob, tłumaczenie Zdzisław Wojciechowski SJ/
Boże, użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić. Odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić. I mądrości, abym umiał odróżnić jedno od drugiego. Amen.