7. Mój stosunek do zawodu, pracy i posiadania.
Chrześcijanin widzi w rozwijaniu swoich zdolności i w wykonywanej pracy nie tylko środek do powiększania swojego posiadania. On wie, że przez wykonywany zawód i pracę wypełnia Boży nakaz służenia ludziom i udoskonalania świata. Wie także, że pieniądze pozwalają czynić innym dobro.
• Czy jestem gotów być posłusznym Bogu, jeśli poznam, że On wzywa mnie do pełnienia pewnych zadań w społeczności mego kraju lub innej części świata? Czy wybór szkoły, kierunku studiów, zawodu to tylko sprawa atrakcyjności, prestiżu, ilości zarobionych pieniędzy? Czy rozmawiałem, rozmawiam o tym z Bogiem? Czy poważnie traktuję swój zawód czy swoje obowiązki? Czy praca jest tylko czymś koniecznym, czy też współpracą z Bogiem? Czy szanuję zdanie, uwagi, osiągnięcia swoich koleżanek, kolegów, współpracowników, podwładnych? Czy potrafię z nimi współpracować? Czy trudniejszych prac, mniej przyjemnych nie zrzucam na innych?
• Czy biorę odpowiedzialność za używanie swoich pieniędzy, majątku przed Bogiem, rodziną, ludźmi biednymi i potrzebującymi?
• Czy jestem pracowity, oszczędny, hojny? Może jestem leniwy, rozrzutny, skąpy?
• Czy moje wydatki na artykuły spożywcze, ubrania, kosmetyki, alkohol, używki, kulturę, wypoczynek nie przekraczają rozsądnej miary wobec ilości biednych w miejscu, w którym żyję lub ogromu nędzy istniejącej na świecie?