16. ♦ W trakcie spowiedzi nie robimy dopiero rachunku sumienia, który należy zrobić przed spowiedzią. Chyba, że potrzebujemy specjalnej pomocy spowiednika, żeby pomógł nam zrobić rachunek sumienia, bo nie umiemy z różnych powodów.

17. ♦ Nie boimy się dopytać spowiednika o pewne kwestie, których nie rozumiemy. Jeśli mamy wątpliwości np. co do grzechu to należy zapytać o to spowiednika, a nie bagatelizować sprawę.

18. ♦ Grzechy śmiertelne (często również określane jako grzechy ciężkie) wymieniamy co do ilości i okoliczności (to są te popełnione dobrowolnie, świadomie i w ważnych sprawach, które zrywają z naszej strony jedność z Bogiem czyli stan łaski uświęcającej; por. KKK 1856-1857). Najlepiej je oceniać według poważnych przekroczeń 10 Przykazań Bożych (por. KKK 1858). Nie należy ich mylić z siedmioma grzechami głównymi, które określają powszechność występowania danego grzechu, ale nic nie mówią o ciężarze grzechu (por. KKK 1866). Poczytaj więcej na temat grzechów powszednich i śmiertelnych i grzechów lekkich i ciężkich.

19. ♦ Wyznając grzech śmiertelny warto dostrzec i wypowiedzieć jego przyczyny i skutki, czyli ogrom zła, które czyniąc ten grzech wyrządziliśmy. Robimy to, aby bardziej zrozumieć istotę grzechu po to, by bardziej żałować.

20. ♦ Patrząc w sumieniu na zło grzechu starajmy się dostrzec jego istotę przez jak najbardziej obiektywne spojrzenie: najpierw na uczynione zło (skutki grzechu), potem spojrzeć na okoliczności popełnionego grzechu, a dopiero potem na towarzyszące nam intencje, które doprowadziły nas do popełnienia tego grzechu.

21. ♦ Warto zwrócić uwagę na zło tych szczególnych grzechów, które stały się zgorszeniem dla innych, lub które wspólnie z innymi popełniliśmy. Mt 18, 6-7: Lecz kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza. Biada światu z powodu zgorszeń! Muszą wprawdzie przyjść zgorszenia, lecz biada człowiekowi, przez którego dokonuje się zgorszenie. Por. Mk 9,42. Łk 17, 1-2: Rzekł znowu do swoich uczniów: «Niepodobna, żeby nie przyszły zgorszenia; lecz biada temu, przez którego przychodzą. Byłoby lepiej dla niego, gdyby kamień młyński zawieszono mu u szyi i wrzucono go w morze, niż żeby miał być powodem grzechu jednego z tych małych. Uważajcie na siebie! Jezus mówiąc o "powodzie grzechu dla jednego z tych małych" niekoniecznie ma na myśli małych wzrostem czy wiekiem, ale raczej tych którzy są mali w wierze.

22. ♦ Na spowiedzi nie starajmy się ukryć grzechu, którego najbardziej się wstydzimy poprzez np. jakieś zawiłe określenia, bądź wymienianie go w sposób jak najbardziej nie zwracający uwagi, ale wręcz przeciwnie. Możemy nawet zaznaczyć, że "jest to moja wada główna", albo że "tego grzechu wstydzę się najbardziej".