Postęp duchowy

Pierwszym obowiązkiem życia zakonnego jest: dążenie do doskonałości przez ustawiczny postęp. Postęp jest rzeczą konieczną, bo jeśli nie postępujesz to się cofasz i narażasz na niebezpieczeństwo zguby. Nie cofaj się, ale idź naprzód, stale postępuj.

Spójrz na Jezusa i na ludzi potrzebujących twej pomocy. Jezus zraniony wzywa twego ratunku jako dobrego Samarytanina. Zajmij się Nim, zbliż się do Niego, zdobądź się na wysiłek i tak postąp, jakiego żąda Jego miłość, oddaj Mu całe twoje życie, twoje serce, twój czas, twoje zmartwienia.

Czy może miniesz Jezusa, jak to zrobili kapłan i lewita z przypowieści o dobrym Samarytaninie, bo egoizm i opieszałość nie pozwalają ci zrobić trochę wysiłku, aby się do niego zbliżyć. A może poprzestaniesz na połowicznym tylko zajęciu się Nim, zaniedbując opatrzenie ran Jego, bo nie chcesz wziąć się do pracy gorliwie i ofiarnie?

A co do dusz zagrożonych zgubą wieczną, które uratowałabyś gdybyś choć trochę postąpiła w gorliwości – czyż się nad nimi nie ulitujesz i nie zdecydujesz się postępować, ile tylko zdołasz, aby skuteczniej pracować nad ich zbawieniem.

Jakie przeszkody wstrzymywały twój postęp?
Spójrz im w oczy. Są one niczym dla człowieka rozumnego i miłującego.

– zniechęcenie, które gubi najwięcej dusz, a zniechęcenie dusz wybranych jest pośrednią przyczyną zguby wielu dusz, które mogliby uratować, gdyby mieli więcej ufności i męstwa.

„Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”.
Mogli ci, mogę i ja. (św. Augustyn)

A więc i ty staraj się każdego dnia otrzymywać więcej łaski, rozszerzając swoje serce i wiernie z nią współdziałać, a uczynisz wszystko w Tym, który cię umacnia. – pycha.

Ta przeszkoda jest trudniejsza, bo powstrzymuje przepływ łaski, bez której nic uczynić nie można. Staraj się odnieść zwycięstwo nad tą wadą, a wtedy postąpisz szybko.

– niedbalstwo, oziębłość, brak dobrej woli – i to jest stan najcięższy, rujnujący postęp u podstaw. Rzuć się do stóp Maryi, jak słabe dziecko, trwaj przy niej z dziecięcą ufnością i miłością, a Ona wyjedna ci dobrą wolę, gorliwość i postęp…

W jaki sposób starać się o postęp?

Obierz św. Józefa za patrona twego postępu duchowego i proś go, by ci udzielił nienasyconego pragnienia dóbr duchowych, zjednoczenia z Maryją i Jezusem.

Za jego przykładem pragnij z całego serca postępować w łasce i w zasługach. Jak św. Józef, pragnij tylko Jezusa, zawsze Jezusa i wszystkiego dla Jezusa.

Bądź wierną łaskom otrzymanym od Boga i dziękuj za nie.
Staraj się być zawsze zjednoczoną z Jezusem.

Każdego ranka ponawiaj postanowienie starania się o postęp. Mów sobie, że np.. dzisiaj chcesz postąpić w tym… Unikaj grzechów popełnianych z przyzwyczajenia. Częściej spełniaj akty umartwienia. Ożywiaj swoją pobożność, nabożeństwo do Matki Bożej itp..