ROZDZIAŁ PIERWSZY

FRANCISZKAŃSKI ZAKON ŚWIECKICH (FZŚ)1

1. Wśród duchowych rodzin, powołanych przez Ducha Świętego do życia w
Kościele2, rodzina franciszkańska jednoczy wszystkich członków Ludu Bożego, a
więc ludzi świeckich, osoby zakonne i kapłanów, którzy czują się powołani,
aby pójść za Chrystusem śladami świętego Franciszka z Asyżu3.
Pozostając w żywej łączności wzajemnej, stosownie do swojego stanu, pragną oni
urzeczywistniać charyzmat wspólnego Ojca Serafickiego w życiu i posłannictwie
Kościoła4.

2. W łonie wyżej wspomnianej rodziny szczególne miejsce zajmuje Franciszkański
Zakon Świeckich. Ukształtował się on jako jakieś naturalne zespolenie wszystkich
wspólnot katolickich rozproszonych po całym świecie i dostępnych dla wszystkich
grup (stanów) wiernych; w nich bracia i siostry natchnieni przez Ducha do dążenia
do miłości doskonałej w swoim świeckim stanie, przez profesję zobowiązują się
do życia według Ewangelii na sposób świętego Franciszka z pomocą tej Reguły
zatwierdzonej przez Kościół5.

3. Po Memoriale Propositi (1221) i po Regułach zatwierdzonych przez Najwyższych
Pasterzy: Mikołaja IV i Leona XIII, obecna Reguła przystosowuje Franciszkański
Zakon Świeckich do wymagań i oczekiwań Kościoła Świętego w zmienionych
współczesnych warunkach. Jej interpretacja należy do Stolicy Świętej, natomiast
szczegółowe przepisy mają określać Konstytucje Generalne i Statuty partykularne.


To jest wersja html pliku https://www.nafra-sfo.org/Polish/Regula_Polish.pdf.