ak odmawiać różaniec



„Aby wydobyć z różańca całą jego siłę przebłagalną i uświęcającą oczywiste jest, że nie wystarczy odmawiać go w sposób mechaniczny i roztargniony. Należy odmawiać go w sposób godny, z uwagą i pobożnością” (o.Antonio Royo Marin OP).


„Kto odmawia różaniec powinien być w stanie łaski, lub przynajmniej postanowić sobie wyjść ze stanu grzechu” (św.Ludwik Maria Grignion de Montfort)



reprodukcja z obrazka
„Do modlitwy różańcowej trzeba przygotować duszę poprzez wielkie unicestwienie się przed Panem, ale i przez mocny, ufny, stale trwający akt wiary w moc i skuteczność Różańca, a po jego skończeniu przez akt dziękczynienia” (wg Barbary Kloss).

Przystępując do odmawiania Różańca, należy wezwać Ducha Świętego np. wezwaniem: „Przyjdź Duchu Święty przez potężne wstawiennictwo Niepokalanego Serca Maryi”, albo zwrócić się do Boga np. w następujących słowach: „Boski Jezu, ofiarujemy Ci tę cząstkę Różańca, którą będziemy odmawiać, rozważając tajemnice naszego Odkupienia. Udziel nam przez wstawiennictwo Maryi, Twojej Najświętszej Matki, do której się uciekamy, cnót koniecznych do jego dobrego odmówienia i łaskę uzyskania odpustów łączonych z tym świętym nabożeństwem”...

Można także odmówić modlitwę do Matki Bożej Różańcowej: „Maryjo Dziewico, pomóż mi tak ukochać modlitwę różańcową, bym jej nigdy nie zaniedbał, by się stała moją codzienną potrzebą. Niech ta ewangeliczna modlitwa stanie się coraz silniejszą więzią, łączącą mnie z Jezusem i z Tobą, hołdem dziecięcej pobożności i miłości, umocnieniem i zachętą do radosnego i sumiennego wypełniania obowiązków w naśladowaniu Ciebie i Twego Syna. Spraw, aby rozważanie Tajemnic Waszego życia wprowadzało mnie w duchowe głębie, gdzie rozum, wola i uczucia pozwalają ogarnąć się i przeniknąć sprawami Bożymi. W świetle świętych Tajemnic różańcowych ukazuj mi Matko powagę życia ziemskiego, które przygotowuje mi los wieczny, więc powinno być godne, czyste i szlachetne.


Przez Tajemnice różańcowe pouczaj mnie, że cierpienie pokornie przyjęte i ofiarowane Ojcu, przynosi wielkie owoce zbawcze, że przetrwanie z Jezusem na Kalwarii doświadczenia otwiera przede mną blask zmartwychwstania na wieczne szczęście z Nim, tam nie będzie już łez, lecz nieustanne dziękczynienie za łaski, które z cierpienia Bóg wydobył dla mnie i dla braci moich w Chrystusie. Królowo Różańca świętego, módl się o zbawienie wszystkich ludzi !!! Amen” (http://parafialaka.rzeszow.pl/o-para...ska-rozancowa/ ; http://www.pulawymbr.parafia.info.pl/).


Następnie należy przedstawić Bogu intencję, w której pragniemy uprosić jakąś łaskę, zdobyć jakąś cnotę czy wyzbyć się jakiegoś grzechu. „Za każdym razem powinniśmy sformułować, przynajmniej w myślach, prośbę o określoną łaskę (może być więcej niż jedna), którą pragniemy uzyskać, byśmy w ten sposób mogli wykorzystać całą przebłagalną siłę Różańca” (wg Antonia A.Borellego).

„Przy odmawianiu Różańca nie chodzi o powtarzanie formułek, lecz raczej o nawiązanie intymnego dialogu z Maryją, o okazanie jej zaufania, powierzenie trosk, otwarcie przed nią serca, ukazanie własnej gotowości na przyjęcie planów Bożych i obietnic wytrwania w wierności dla niej we wszystkich, szczególnie trudnych i bolesnych sytuacjach, będąc pewnym jej pomocy w uzyskaniu wszelkich potrzebnych dla naszego zbawiania łask od jej Syna” (św.Jan Paweł II). Dlatego święty Maksymilian Kolbe, pragnąc, by lepiej i z większym pożytkiem odmawiać Różaniec, sformułował dla Rycerstwa Niepokalanej następujące zalecenia:


1) Na początku obudźmy dobrą intencję, najlepiej, „aby Niepokalana stała się jak najprędzej Królową wszystkich dusz.


2) Odmawiajmy Różaniec jak święta Bernardetta, w zjednoczeniu z Niepokalaną, by „wznieść się aż do Jej poznania i pokochania Jezusa”.


3) Wykorzystajmy dobre natchnienia, jakie otrzymujemy na modlitwie różańcowej i czyńmy odpowiednie postanowienia, by coraz bardziej odrywać się od grzechu i coraz ofiarniej pełnić wolę Bożą. Owocem codziennego Różańca ma być wciąż rosnąca w nas miłość Boga i bliźniego.

Trzeba pamiętać o tym, że „Różaniec musi być odmawiany. Nie może być tylko mówiony w myśli, bo wtedy nie byłby Różańcem. Czy cichym szeptem, czy głośno odmawiany, czy śpiewany, [najlepiej we wspólnocie z innymi], idzie w niebo i tam trwa na wieki... Rytm odmawianego wspólnie Różańca nie jest bowiem rzeczą obojętną. I tak jak rytm działa z wielką siłą na materię, aż do pękania mocnej konstrukcji – w sferze duchowej, Różaniec wspólnie odmawiany ma odpowiednie tamtemu działanie” (wg MB do Anny Dąmbskiej). „Ale nie można odmawiać go jedynie wargami, mamrocząc zdrowaśki jedna po drugiej. Tak mamroczą świętoszkowie i świętoszki. Dla chrześcijanina modlitwa ustna musi być zakorzeniona w sercu tak, aby podczas odmawiania Różańca, umysł mógł zagłębiać się w kontemplacji każdej z tajemnic” (św.Josemaria Escriva do Balaguer). Matka Boża powiedziała do świętej Eulalii: „Pięć dziesiątków pozdrowień anielskich, odmówionych z wolna i pobożnie, milszymi Mi są, aniżeli piętnaście pośpiesznie i nieuważnie”


Aby jednak ustrzec się przed znużeniem albo bezmyślnym powtarzaniem kolejnych "zdrowasiek", dobrze jest wypowiedzieć tytuł danej tajemnicy, przypomnieć sobie, co o niej powiedziano w Ewangelii i krótko zastanowić się nad nią. Następnie przez chwilę oddać się refleksji, zatrzymać się nad jej treścią, zastanowić się, po czym przystąpić do odmawiania Modlitwy Pańskiej i dziesiątki Pozdrowienia Anielskiego (wg ks.Janusza Sądela).


O Maryjo, która wkładasz w nasze dłonie koronkę Różańca świętego, naucz nas go odmawiać, abyśmy w Twojej szkole stali się prawdziwymi ludźmi kontemplacji i świadkami Chrystusa! (św.Jan Paweł II)

Do roku 2002 Różaniec składał się z trzech części przedstawiających najważniejsze tajemnice Nowego Testamentu, począwszy od narodzin Pana Jezusa poprzez męczeńską Jego śmierć na krzyżu i cudowne zmartwychwstanie, aż po zesłanie Ducha Świętego oraz chwałę Maryi i Jej Syna - czyli skróconą historię Zbawienia. „Część I – jak wyjaśniał ksiądz Tomasz Stroynowski - dotyczy dogmatu wcielenia, czyli prawdy o tym, że Syn Boży stał się człowiekiem. Część II to dogmat o odkupienia, czyli prawda o tym, że Syn Boży umarł za nasze grzechy na Krzyżu i w ten sposób uwolnił nas od przekleństwa i kary za grzech. Część III to dogmat o zbawieniu, czyli prawda o tym, że przez swoją Mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezus dał nam udział w życiu wiecznym, którego pełnia objawi się na sądzie ostatecznym i przez udział w zmartwychwstaniu zmarłych. Jest to zatem całe "Wierzę", które odmawiamy każdej niedzieli, tylko bogaciej wyrażone.



reprod z „Rycerza Niepokalanej” nr 10/2009


Odkąd jednak na początku XXI wieku papież Jan Paweł II dołączył jeszcze tzw. „Część światła”, w skład całego Różańca wchodzą cztery części:


I. Część radosna


II. Część światła


III. Część bolesna


IV. Część chwalebna


„W tajemnicach radosnych rozważamy radości Matki Boskiej: (I) zwiastowanie anielskie; (II) nawiedzenie Jej kuzynki, świętej Elżbiety; (III) narodzenie naszego Pana Jezusa Chrystusa w grocie, w Betlejem; (IV) ofiarowanie malutkiego Jezusa w świątyni w Jerozolimie czterdzieści dni po Jego narodzeniu; (V) zgubienie i odnalezienie małego Jezusa w świątyni, gdy miał dwanaście lat i słuchał oraz wypytywał uczonych w Piśmie.




W tajemnicach światła, które przybliżają postać naszego Pana, zgłębiamy wydarzenia oraz treści nauk ukazane poprzez: (I) Chrzest Pana Jezusa w Jordanie; (II) Objawienie Pana Jezusa na weselu w Kanie Galilejskiej; (III) Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia; (IV) Przemienienie Pana Jezusa na górze Tabor; (V) Ustanowienie Eucharystii, co świadczyło o Jego Bóstwie, kiedy żył pośród nas przyjmując ludzką postać.




W tajemnicach bolesnych kontemplujemy różne wydarzenia związane z męką i śmiercią naszego Pana Jezusa Chrystusa: (I) Jego modlitwę w Ogrodzie Oliwnym, gdy pocił się krwią; (II) biczowanie przywiązanego do kolumny przez rzymskich żołnierzy; (III) umieszczenie na Jego głowie korony cierniowej [ i wyszydzenie Jego Majestatu]; (IV) skazanie Go na śmierć i dźwiganie przezeń krzyża aż na szczyt Góry Kalwaryjskiej; i w końcu (V) Jego odkupieńczą śmierć na krzyżu.




W tajemnicach chwalebnych rozważamy tryumf naszego Pana Jezusa Chrystusa i Jego Przenajświętszej Matki: (I) Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa; (II) Jego wniebowstąpienie; (III) zesłanie Ducha Świętego na Matkę Boską i Apostołów pięćdziesiąt dni po Zmartwychwstaniu; (IV) Wniebowzięcie Matki Boskiej; (V) chwalebne ukoronowanie Matki Boskiej w niebie jako Królowej Aniołów i Świętych” (wg A.A. Borellego).




Jak widać, każda z tych części zawiera pięć tajemnic łaski Bożej, które dotyczą konkretnych faktów ewangelicznych. W oparciu o te fakty snuje się rozważania. Dlatego „tajemnice Różańca są określane mianem miniaturowej Biblii. Trudno przecenić ich rolę w kształtowaniu biblijnej świadomości katolików” (wg http://liturgia.wiara.pl/doc/2182301...wa-rozancowa/3).


„Dzieła Jezusa Chrystusa są wszystkie święte i Boskie, ponieważ jest On jednocześnie Bogiem i człowiekiem. Dzieła przenajświętszej Dziewicy Maryi są najświętsze, ponieważ jest Ona najbardziej doskonałym ze wszystkich czystych stworzeń. Dzieła Jezusa Chrystusa i Jego świętej Matki, nazywają się słusznie tajemnicami, ponieważ są one pełne różnego rodzaju cudów, doskonałości i nauk głębokich i wzniosłych, które Duch Święty objawia pokornym i prostym duszom, które je czczą” (św.Ludwik jw.).

„Rozważaniom mogą towarzyszyć poruszenia uczuciowe. Jeśli trzeba prośmy, żałujmy, przepraszajmy, wyrażajmy naszą miłość” (ks.T.S.jw.)... Do każdej części przed rozpoczęciem możemy dołączyć własne intencje, ale w trakcie rozważania poszczególnych tajemnic, należy starać się splatać je umiejętnie z życiem Jezusa i Maryi. Mogą to również być gotowe rozważania tematyczne, jakie zawarte są w tym zbiorze. Należy tylko wybrać je i dopasować do konkretnej sytuacji życiowej. „Modląc się należy próbować wyobrażać je sobie, ale także zastawiać się co, dlaczego i po co Bóg uczynił, co uczyniły osoby, o których mowa w tajemnicach, co mogły przeżywać, porównywać się z nimi, czy jak tak samo postępuję, jak postępuję w podobnych sytuacjach, przyrównywać się do Jezusa, Maryi i innych” (ks.T.S.jw.)

O Maryjo, która wkładasz w nasze dłonie koronkę różańca świętego, naucz nas go odmawiać, abyśmy w Twojej szkole stali się prawdziwymi ludźmi kontemplacji i świadkami Chrystusa! (bł.Jan Paweł II)

„Te dwadzieścia tajemnic, ten cudowny "różańcowy szlak", można przejść dość szybko, nawet w ciągu jednego dnia, jak w nowennie Pompejańskiej, albo w ciągu czterech dni, gdy człowiek odmawia codziennie jedną część Różańca. Można też iść powoli, poświęcając więcej czasu na kontemplację, a wtedy przejście wszystkich tajemnic trwa nawet dwa lata. Taki sposób praktykuje Żywy Różaniec, w którym każdej tajemnicy poświęca się jeden miesiąc i dopiero potem przechodzi do następnej” (wg ks.Stanisława Szczepańca). Jeśli jednak ktoś decyduje się na odmawianie tylko jednej części Różańca w ciągu dnia, wówczas święty Jan Paweł II radził, aby oddawać się medytacji poszczególnych tajemnic w następującej kolejności:


Tajemnice Radosne – w poniedziałki i w soboty


Tajemnice Światła – w czwartki


Tajemnice Bolesne – we wtorki i w piątki


Tajemnice Chwalebne – w środy i w niedziele.


Przystępując do odmawiania Różańca należy:

1) Ujmując krzyżyk do ręki, uczynić nim na sobie Znak Krzyża Świętego, pamiętając, aby przy tym geście krzyżyk trzymany był we właściwym, prawidłowym położeniu, gdyż krzyż odwrócony („do góry nogami”) jest znakiem satanistycznym. Następnie na krzyżyku odmówić modlitwę „Skład Apostolski”.

2) Na pierwszym paciorku za krzyżykiem odmówić jedno „Ojcze nasz...”

3) Na kolejnych trzech paciorkach odmówić „Zdrowaś Maryjo” (na każdym jeden raz), prosząc o umocnienie w nas: wiary, nadziei i miłości, po czym zakończyć wezwaniem „Chwała Ojcu...”. Wymawiając imiona trzech Osób Przenajświętszej Trójcy, pochylamy głowę.
Wzbudzając w sobie serdeczną, bliską więź z Jezusem i Maryją, należy wymienić tytuł pierwszej tajemnicy, zastanowić się nad nią. Rozważania o życiu Jezusa i Maryi można połączyć z podobnymi sytuacjami z własnego życia, starając się przyjąć za wzór postępowanie świętej Rodziny w podobnych okolicznościach, po czym kontynuować dalszy ciąg modlitwy:

4) Na pojedynczym (lub większym) paciorku odmówić Modlitwę Pańską „Ojcze nasz...”

5) Na dziesięciu kolejnych paciorkach odmówić 10 razy Pozdrowienie Anielskie.

Zakończyć wezwaniem „Chwała Ojcu...” i dodać modlitwę „O mój Jezu...”



„Zdrowaś Maryjo" ma swoją własną melodię, jak motyw muzyczny czy werset w poezji i tak należy je odmawiać, a skupić się intelektualnie na rozważanym temacie” (AD. jw.).


Przystępując do rozważań drugiej tajemnicy należy postąpić podobnie jak przy pierwszej, z tym, że rozważać trzeba treści związane z drugą tajemnicą. Następnie identycznie odmówić: „Ojcze nasz...”, 10 Zdrowaś Maryjo...”, „Chwała Ojcu...” i „O mój Jezu...”. Tak należy postępować przy każdej z pięciu tajemnic.

Po zakończeniu piątej tajemnicy zwykle odmawia się antyfonę „Pod Twoją obronę”, lecz można ją zastąpić „Litanią loretańską”.


Źródło:https://niepokalana.com/z_rozancem_p...ona_00_02.html