Ks. Adam Skwarczyński: Spowiedź generalna – rachunek sumienia z całego życia

[Administrator]

SIÓDME PRZYKAZANIE BOŻE: Nie kradnij

DZIESIĄTE PRZYKAZANIE BOŻE: Nie pożądaj żadnej rzeczy bliźniego twego

1. Przywłaszczyłem sobie cudzą rzecz (prywatną, społeczną).

2. Przywłaszczyłem sobie owoce cudzej pracy lub zasługi innych…

3. Zabierałem innym czas, każąc na siebie czekać…

4. Wyrządziłem szkodę przez lenistwo, spóźnialstwo, niedotrzymanie umowy lub ustalonych terminów…

5. Zatrzymałem rzecz znalezioną, [gdy miałem szansę odszukać jej właściciela], lub pożyczoną…

6. Nie oddałem długu w terminie albo w ogóle nie oddałem…

7. Rzecz skradzioną kupiłem albo sprzedałem…

8. Dałem się przekupić przez dawanie albo branie łapówek…

9. Zniszczyłem cudzą własność…

10. Nie dopilnowałem rzeczy, będących własnością wspólną, społeczną…

11. Oszukałem bliźniego w handlu *

12. Byłem chciwy, zazdrosny, pożądałem dobra cudzego…

13. Nie wynagrodziłem krzywd ani przed Spowiedzią świętą, ani potem…

14. Urządziłem się materialnie cudzym kosztem…

15. Nie wynagradzałem sprawiedliwie za pracę…

16. Przywiązywałem się zbytnio do rzeczy materialnych…

17. Byłem nieoszczędny, a skąpy wobec potrzebujących…

18. Marnowałem talenty swoje i innych (np. wykładowca nieprzygotowany prowadził lekcję)…

19. Zabierałem innym bezmyślnie czas…

20. Wykorzystywałem czas pracy lub środki służbowe do celów prywatnych…

21. Oszukiwałem przy transakcjach…


Uwaga 1: Wszelka szkoda wyrządzona bliźniemu musi być naprawiona,
[i to jak najszybciej, nawet] przed Spowiedzią świętą […].

* Uwaga 2: Gdy to było częste i długie, np. niedopłacanie reszty – zwrot pieniędzy poszkodowanym jest niemożliwy, więc trzeba im wynagrodzić w sferze duchowej, np. przez modlitwę, Mszę świętą czy jałmużnę w ich intencji.

[Administrator]

ÓSME PRZYKAZANIE BOŻE: Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu twemu

1. Kłamałem i kłamię z przyzwyczajenia…

2. Posądzałem lekkomyślnie…

3. Bez potrzeby mówiłem o wadach lub grzechach bliźnich (obmowy)…

4. Oczerniałem bliźniego, opowiadając o nim nieprawdziwe, złe rzeczy…

5. Byłem obłudny wobec bliźniego…

6. Nie naprawiłem krzywd spowodowanych moim kłamstwem…

7. Nie zachowałem powierzonej mi tajemnicy albo sekretów…

8. Nie zachowałem tajemnicy zawodowej (np. lekarz, pielęgniarka)…

9. Nie dotrzymałem słowa, obietnic…

10. Osądzałem bliźnich…

11. Pozywałem do sądu z błahych powodów…

12. Stawałem po stronie nieprawdy, np. dla korzyści… (zg)

13. Byłem wścibski, podsłuchiwałem, podglądałem…

14. Zwalałem winę na bliźniego…

15. Doniosłem fałszywie lub fałszywie zeznawałem…

16. Mówiłem bezmyślnie, głupio (gadulstwo)…

17. Fałszowałem dokumenty…

18. Zmuszałem kogoś do przyjęcia poglądów sprzecznych z jego przekonaniami…

[Administrator]

5 PRZYKAZAŃ KOŚCIELNYCH
Wersja dawna:

1. Ustanowione przez Kościół dni święte święcić (por. III przykazanie Boże).

2. W niedziele i święta nakazane we Mszy świętej nabożnie uczestniczyć.

3. Posty nakazane zachowywać*– należy umartwiać się przez wszystkie piątki całego roku, potraw mięsnych nie spożywać. W piątek Pan Jezus był torturowany i konał na krzyżu dla naszego zbawienia, dlatego każde nasze umartwienie ma być z miłości i wdzięczności dla Pana Jezusa.

4. Przynajmniej raz w roku spowiadać się i Komunię świętą przyjmować.
Dla bezpieczeństwa naszego zbawienia Kościół poleca w dzisiejszych czasach częstą Spowiedź świętą, np. co miesiąc. Po dłuższej przerwie, np. po trzech miesiącach, do dobrej Spowiedzi świętej należy przygotować się koniecznie przy pomocy dobrego (np. niniejszego) rachunku sumienia.

5. W czasach zakazanych zabaw hucznych nie urządzać. W okresach pokutnych [w piątki całego roku z wyjątkiem tych, w które wypada uroczystość liturgiczna, jak też w Wielkim Poście] należy codziennie umartwiać się, np. rezygnować z przyjemności dozwolonych, a więcej czasu poświęcić na modlitwę, czytanie Pisma Świętego i książek religijnych, spełniać uczynki miłosierdzia, ubogacać swoją wiedzę religijną.


* [Uwaga! Kościół dopuszcza tu takie wyjątki, jak skorzystanie z dyspensy Władzy Duchownej, niemożność znalezienia innego pokarmu (np. w podróży czy przy zbiorowym żywieniu). Wtedy jednak należy zdobyć się na umartwienie w innej dziedzinie].

Wersja uaktualniona,
zatwierdzona dla Polski przez Kongregację Nauki Wiary:

1. W niedziele i święta nakazane uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od prac niekoniecznych.

2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do Sakramentu Pokuty.

3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię świętą.

4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach.

5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.

[Administrator]

GRZECHY CUDZE (9 rodzajów) – narażanie innych na grzech (zg)

Grzechy te zdarzają się bardzo często, a popełnia je każdy, kto:

1. Pobudza do grzechu, np. przez nieskromny ubiór, rozgniewanie, złe mówienie, złe zachowanie itp.
2. Doradza grzech, np. kradzież…
3. Nakazuje popełnić grzech, np. dzieciom, domownikom, podwładnym…
4. Milczy na grzech bliźniego, np. żeby mieć spokój…
5. Zezwala popełnić grzech, np. podwładnym lub domownikom…
6. Pomaga popełnić grzech, np. przy rabunku…
7. Nie karze grzechu, np. popełnionego przez dzieci, podwładnych…
8. Broni grzechu popełnionego przez kogokolwiek…
9. Pochwala grzech popełniony przez kogokolwiek…

[Administrator]

GRZECHY GŁÓWNE (7 rodzajów)

Są to najbardziej niebezpieczne grzechy, ponieważ burzą w zasadniczy sposób moralność, przeradzając się łatwo w groźne i trudno uleczalne nałogi. [Powtarzane, tworzą jakby głęboko wrośnięty w naturę człowieka korzeń, z którego w każdej chwili może odbić grzech, czyli świadome i dobrowolne działanie]. Te właśnie grzechy i nałogi prowadzą do najcięższych zbrodni, np. do zabójstwa, bałwochwalstwa, do utraty wiary, do samobójstwa. Należy więc te grzechy szczególnie śledzić w swoim postępowaniu, aby każdy z nich w zarodku likwidować.

1. Pycha to wynoszenie się ponad innych: w myślach, w mowie i w czynie. Człowiek pyszny łatwo odmówi posłuszeństwa Bogu i Kościołowi, [Bóg nie może się nim posłużyć do swoich celów]…

2. Chciwość
przejawia się w pogoni za niesprawiedliwym zyskiem i w skąpstwie
[zob. VII i X prz. Boże]…

3. Zazdrość
rodzi niechęć do ludzi, którym się dobrze powodzi, którzy są ubogaceni darami naturalnymi. Tym właśnie ludziom próbuje zazdrośnik zaszkodzić, np. przez zniesławienie…

4. Nieczystość – zob. VI i IX przykazanie Boże.

5. Nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu
– ktokolwiek je ponad miarę, staje się chory, ociężały i zmysłowy. Picie alkoholu w celu upicia się jest grzechem ciężkim,
[a picie mało a często prowadzi do nałogu].

6. Gniew
- zdarza się najczęściej u pyszałków. Człowiek, który lekceważy tę skłonność u siebie, dopuszcza się wielu grzechów niesprawiedliwości przez zniewagi, rozsiewanie strachu, niszczenie przyjaźni i majątku…

7. Lenistwo
jest najbardziej niebezpieczne w dziedzinie własnego uświęcenia, np. przez zaniedbywanie praktyk religijnych… Innym przejawem lenistwa jest lekceważenie swoich obowiązków, np. przez ich opuszczenie lub złe wykonanie…

[Administrator]

GRZECHY PRZECIW DUCHOWI ŚWIĘTEMU (6 rodzajów)

Ktokolwiek lekceważy te grzechy, nie może się nigdy dobrze wyspowiadać. Trzeba więc najpierw te grzechy przeciw Duchowi Świętemu starannie poznać, codziennie nad nimi czuwać i do końca swojego życia wykluczyć.

1. Grzeszyć zuchwale w nadziei miłosierdzia Bożego
– ktokolwiek z pełną świadomością planuje popełnić grzech ciężki, licząc na przebaczenie w Sakramencie Pokuty, popełnia grzech przeciw Duchowi Świętemu (mw)…

2. Wątpić o łasce Bożej
– grzesznik uświadamia sobie wiele ciężkich zbrodni, które popełnił, jednak uważa, że nie zasługuje na przebaczenie Boże i rezygnuje z tej łaski…

3. Jakiejś prawdzie chrześcijańskiej sprzeciwiać się,
np. tej, że Bóg jest sędzią sprawiedliwym, który za dobre czyny wynagradza, a za złe karze (mw) [stąd i podważanie wieczności piekła!]…

4. Bliźniemu łaski Bożej zazdrościć.
Zdarza się to najczęściej takim ludziom, którzy przez dłuższy czas są skłóceni z Bogiem. Drażni ich ludzka pobożność i zwalczają wszelkie praktyki religijne.

5. Zatwardziałość wobec natchnień Ducha Świętego,
np. lekceważenie natchnień Ducha Świętego do dobrych uczynków [i do unikania złych], do Spowiedzi świętej…

6. Odkładanie pokuty aż do śmierci,
np. żyje ktoś w ciężkim grzechu i daje posłuch szatanowi, który zapewnia go, że przed śmiercią jeszcze się nawróci (mw)…

[Administrator]

GRZECHY WOŁAJĄCE O POMSTĘ DO NIEBA (4 rodzaje)

1. Umyślne zabójstwo
– najczęstszą zbrodnią w obecnych czasach jest mordowanie dzieci nienarodzonych. Zbrodniarzami w tej materii są: lekarze, położne, rodzice, pielęgniarki i ci wszyscy, którzy do tej zbrodni zachęcali, radzili, zmuszali lub nie [starali się] przeszkodzić (zg) – (mw). [Na biorących czynny udział spada ekskomunika czyli wyłączenie z Kościoła].

2. Grzech sodomski
– są to grzechy nieczyste przeciwne naturze, np. homoseksualizm (zg) – (mw).

3. Uciskanie ubogich, wdów i sierot.
Jest to grzech wielkiej niesprawiedliwości, którą trzeba koniecznie naprawić przed Spowiedzią świętą lub jak najprędzej po niej.

4. Zatrzymywanie zapłaty pracownikom
– chodzi o niesprawiedliwe wynagrodzenie, płacenie alkoholem, nierządem lub czymś niegodziwym, ociąganie się z zapłatą za pracę… (zg).

[Administrator]

GRZECHY ZANIEDBANIA
dobrych uczynków, które każdy chrześcijanin powinien codziennie spełniać: jedne z obowiązku, a inne w duchu pokuty i dla doskonalenia się w miłości.

Zaniedbywane uczynki miłosierdzia
a) względem duszy (7 rodzajów)

1. Nie upominałem grzeszących.

2. Nie pouczałem nieumiejących [albo: nieumiejętnych].

3. Wątpiącym nie użyczyłem dobrej rady.

4. Nie pocieszałem strapionych.

5. Nie chciałem krzywdy cierpliwie znosić.

6. Nie chciałem uraz chętnie darować.

7. Nie modliłem się ani za żywych, ani za zmarłych.

Zaniedbywane uczynki miłosierdzia
b) względem ciała (7 rodzajów)

8. Nie nakarmiłem głodnego.

9. Nie napoiłem spragnionego.

10. Nie użyczyłem gościny komuś w wielkiej potrzebie.

11. Nie wspomogłem kogoś w wielkiej potrzebie.

12. Nie starałem się o [pocieszenie] więźniów, np. kogoś z bliskich.

13. Nie odwiedzałem chorych, starych (rodziców, krewnych, znajomych)…

14. Przyczyniłem się do niegodziwego pogrzebu, zwłaszcza kogoś z rodziny.

[Inne zaniedbania]

15. Zaniedbywałem najprzedniejsze dobre uczynki: modlitwę, post, jałmużnę.

16. Nie starałem się o dary Ducha Świętego: mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, pobożności i bojaźni Bożej.

17. Nie ubiegałem się o cnoty: 7 cnót głównych [pokora, hojność, czystość, miłość, umiarkowanie, cierpliwość, gorliwość – pracowitość],

4 cnoty kardynalne [roztropność, sprawiedliwość, umiarkowanie, męstwo],
3 cnoty Boskie [wiara, nadzieja i miłość].

18. Nie starałem się uzyskać odpustu zupełnego.

19. Nie pogłębiałem swojej wiary przez czytanie Pisma Świętego i książek (czasopism) religijnych..

20. Trwoniłem czas na nieużyteczne lub szkodliwe zajęcia, np. oglądanie niebezpiecznych programów telewizyjnych, długie zabawy, plotki…



Ks. Adam Skwarczyński: Spowiedź generalna – rachunek sumienia z całego życia

POBIERZ W A5: Spowiedź generalna

Źródło: https://wobroniewiaryitradycji.wordpress.com/2019/02/25/ks-a-skwarczynski-spowiedz-generalna-rachunek-sumienia-z-calego-zycia/