SZCZĘŚCIE DOMOWE

[Administrator]

1. Dziecko po skończonym roku czternastym nabywa prawa rozstrzygać i o przyszłym swym zawodzie i o przyszłym swym stanie. Ma jednak obowiązek radzić się rodziców w tej ważnej sprawie. Uszanowanie i zaufanie, które im winno, nakłada mu ten obowiązek. Jeśli idzie o to, czy ma obowiązek usłuchać ich rady i obrać zawód i stan przez nich wskazany, to jest pewne, że nie ma tego obowiązku, jego wolność nie jest skrępowaną ich radą, ostateczny wybór i zawodu i stanu zależy od niego, nie od rodziców.
2. Rodzice mają obowiązek udzielać dzieciom rady przy wyborze zawodu i stanu. Miłość rodzicielska wkłada ten obowiązek na nich. Co się tyczy ich praw, to nic mają prawa, gdy idzie o dzieci po czternastym roku, rozstrzygać o ich zawodzie i stanie, bo każdy ma przede wszystkim przy wyborze zawodu i stanu cieszyć się zupełną wolnością.
3. Robi dobry wybór, kto obiera sobie zawód i stan przeznaczony mu od Pana Boga, czyli jak zazwyczaj mówimy, do którego m a powołanie; robi zły wybór, kto obiera sobie zawód i stan, do którego nie ma powołania Bożego.
4. Ażeby zrobić dobry wybór, czyli obrać sobie zawód i stan, przeznaczony od Pana Boga, trzeba modlić się do Niego, bo modlitwą możemy sobie wyprosić dosłownie wszystko, więc także dobry wybór zawodu i stanu.

Z tego możesz się domyślić, że matka chrześcijańska powinna jak najczęściej modlić się o dobry wybór zawodu i stanu dzieci.

Niech więc następująca modlitwa będzie ile możności twoją modlitwą — codzienną.

[Administrator]

Powinności rodziców ku dzieciom swoim.

Źródło: Nabożeństwo dzienne tygodniowe i roczne 1869

1. Powinni rodzice wszystkim dziatkom swoim jednakową, miłość pokazywać.
2. Nauczać ich pacierza i Tajemnic Wiary Świętej, albo przynajmniej oto się starać.
3. Występki ich karać z miłości, a nie z gniewu.
4. Nie dawać im zgorszenia, ale i owszem dobry przykład.
5. Obmyślać ich potrzeby, to jest: starać się za żywota, aby po śmierci rodziców mogli żyć według stanu i kondycji swojej.

[Administrator]

Nauka o powinnościach dzieci względem rodziców.

Źródło: Książka do oświecenia i zbudowania duszy chrzescijańsko katolickiej cz. I 1897

„I był im Jezus poddany“ (Łuk. 2, 51).

Jaki przykład dał Pan Jezus dzieciom co do powinności względem rodziców?

Ewangelia Święta mówi o całej młodości Pańskiej od roku 12 do 30 Jego Żywota to jedno tylko, że był posłuszny rodzicom. Posłuszeństwo to pochodziło:

1. z Serca; uważał w nich bowiem i szanował zastępców Ojca Niebieskiego i wiedział, że tenże Ojciec żąda, aby im był posłuszny.2. Był im posłusznym z miłości i posłuszeństwa powinnego Swemu Ojcu.3. Miłował ich nie tylko z powodu ich świątobliwości, ale i dlatego, że uznawał w Maryi Swą Matkę, w Józefie Swego żywiciela.4. Był im poddany w pokorze i słuchał ich we wszystkim, cokolwiek Mu nakazali.5. Dlatego też wzrastał w Łasce u Pana Boga i u ludzi, tj. coraz milszym się stawał jako człowiek Bogu Ojcu, i coraz droższym Matce, Św. Józefowi i tym, którzy na Niego zwracali uwagę.

Co winny dzieci rodzicom?

Czwarte przykazanie mówi, że winny im:

1. Cześć. Winny w nich uznawać zastępców Boga, szanować ich w sercu, a ten szacunek okazywać skromnością w mowie, powolnością, łagodnością w głosie i odpowiedziach, uprzejmością i grzecznością w postępowaniu.

2. Miłość, gdyż rodzice są po Panu Bogu największymi ich dobroczyńcami. Jak miłość rodziców ku dzieciom nie tylko mieści się w sercu, ale okazuje się w uczynkach i poświęceniu, tak i dzieci wywzajemniać im się powinny miłością. Postępowaniem swym powinny im sprawiać pociechę, znosić cierpliwie ich ułomności i błędy, modlić się za nich, pomagać im w pracy i chorobie.

3. Powinny ich słuchać we wszystkim, co nie jest grzechem. „Bądźcie posłuszni rodzicom w Panu!“ (Ef. 6, 1). Znaczy to, że Pan żąda tego posłuszeństwa i uczył go słowem i przykładem.

[Administrator]

Jak dzieci wykraczają przeciw tym powinnościom?

Grzeszą:1. przeciw czci, gdy rodzicami, w sercu gardzą, gdy ich lekceważą, gdy się wstydzą ich ubóstwa i ułomności, gdy są harde i opryskliwe.

2. Przeciw miłości, gdy im w sercu źle życzą, gdy są rodzicom powodem zmartwienia, gniewu i wstydu; gdy im źle czynią, gdy ich w słabości, kalectwie, chorobie i starości opuszczają.

3. Przeciw posłuszeństwu, gdy rozkazów rodziców albo wcale nie słuchają, albo z szemraniem je wykonywają, jeżeli wykraczają przeciw ich zakazom, gdy karom poddają się z gniewem i uporem, a przestróg i ich i napomnienia lekceważą.

[Administrator]

Co dzieci spowodować winno do wykonywania powinności względem rodziców?

1. Wyraźny Rozkaz Boski, aby rodzicom okazywały szacunek, miłość i posłuszeństwo.
2. Pan nasz Jezus Chrystus pełnił tę powinność dla przykładu dzieciom prawie przez 30 lat.
3. Dzieci wykonujące te powinności mogą się spodziewać nie tylko wiecznej, ale i doczesnej nagrody. W księdze Syracha (rozdz. 3) mówi Duch Święty: „ Jako który skarbi, taki kto ma w uczciwości matkę swą. Kto czci ojca swego, doczeka pociechy z dziatek, a w dzień modlitwy swej wysłuchany będzie“.
4. Dzieci, zaniedbujące obowiązków względem rodziców, nie tylko tu i na drugim świecie czeka kara doczesna albo wiekuista, ale i w tym życiu spotyka je hańba, nieszczęście i przekleństwo Boże. „Przeklęty, który nie czci ojca swego i matki! I rzecze wszystek lud. Amen“. Tak mówił Pan Bóg już w starym zakonie. (Ks. Pwt. 27, 16.) Cham urągał ojcu, a potomkowie jego popadli w niewola. Absalon zbuntował się przeciw ojcu i marnie zginął; synowie Helego nie słuchali przestróg ojca i ponieśli śmierć.

Powinności dzieci ku rodzicom.

Źródło: Nabożeństwo dzienne tygodniowe i roczne 1869

1. Powinni ich czcić i szanować według Przykazania Boskiego, i we wszystkim, co tylko grzechem nie jest, posłusznymi być, bo tak Pan Bóg przez Pawła Świętego rozkazuje: „Dziatki bądźcie posłusznymi rodzicom waszym, aby się wam dobrze działo“.
2. Mają się w nich kochać, nic im złego nie życzyć, ani czynić, ale i owszem ratować w ich potrzebach, bo po Panu Bogu, od nich największe dobrodziejstwo mają.
3. Modlić się za nich, aby ich Pan Bóg błogosławił tak na duszy, jako i na ciele, w starości ich dochować do śmierci, a po niej należycie i uczciwie pogrzebać i dusz ich nie zapominać.

Koniec tematu: SZCZĘŚCIE DOMOWE

Źródło: https://salveregina.pl/nauki-katolickie-o-szczesciu-domowym-i-katolickim-wychowaniu-w-rodzinie/ #SZCZESCIE_DOMOWE