Święty January: Biskup, Męczennik i Tajemnica Cudu Krwi
https://scontent.fktw6-1.fna.fbcdn.n...xQ&oe=6AB3F25A
Wspomnienie: 19 września
Patron: Neapolu, włoskiego regionu Kampania, krwiodawców, banków krwi, złotników, a także potężny orędownik chroniący przed erupcjami wulkanu Wezuwiusz i trzęsieniami ziemi.
Atrybuty: Dwie ampułki z krwią, palma męczeństwa, laska pasterska (pastorał), mitra, biskupi płaszcz, a niekiedy lwy lub niedźwiedzie łaszące się do jego stóp.
Kanonizacja: Pre-kongregacyjna (oficjalnie zatwierdzona przez wielowiekową tradycję Kościoła katolickiego).
Życiorys świętego Januarego: Od duszpasterskiej gorliwości po arenę śmierci
Czas wielkich prób i cesarskich dekretów
Urodzony prawdopodobnie w Neapolu lub jego okolicach około 272 roku, January pochodził z arystokratycznego rodu. Jego imię, wywodzące się od rzymskiego boga upływającego czasu i bram (Janusa), stało w sprzeczności z jego głęboko chrześcijańską formacją. Szybko zyskał szacunek lokalnej wspólnoty dzięki swojej niezłomnej postawie moralnej oraz ogromnej empatii, co ostatecznie zaprowadziło go na stolicę biskupią w urokliwym, choć niespokojnym Benewencie.
Gdy w 303 roku cesarz Dioklecjan wydał okrutne edykty nakazujące bezwzględne niszczenie kościołów, palenie świętych ksiąg i zmuszanie chrześcijan do składania ofiar pogańskim bóstwom, wielu duchownych w strachu porzuciło swoje owczarnie. January jednak postanowił trwać przy swoich wiernych. Z pełną świadomością grożącego mu niebezpieczeństwa przemierzał Kampanię, potajemnie odprawiając Eucharystię, umacniając przerażonych braci w wierze i niosąc wsparcie tym, którzy najbardziej tego potrzebowali.
Ryzykowna misja miłosierdzia i dramatyczne aresztowanie
Ten pasjonujący, pełen zwrotów akcji życiorys świętego Januarego nabiera szczególnego tempa w momencie, gdy do biskupa dociera wstrząsająca wieść o uwięzieniu jego bliskiego przyjaciela, diakona Sozjusza z Misenum. Sozjusz, uwięziony za jawną odmowę oddania czci pogańskim bożkom, przebywał w surowych lochach w Puteoli (dzisiejsze Pozzuoli). January, kierowany ewangeliczną miłością, która nie zna strachu, postanowił odwiedzić przyjaciela, by udzielić mu duchowego wsparcia i słów pocieszenia przed czekającą go egzekucją. W tej niebezpiecznej misji towarzyszyli mu diakon Festus i lektor Dezyderiusz.
Niestety, obecność tak prominentnego biskupa w więzieniu szybko została zauważona przez strażników. Na rozkaz rzymskiego namiestnika Kampanii, Tymoteusza, January wraz z osobami towarzyszącymi został natychmiast aresztowany. Namiestnik poddał ich brutalnym przesłuchaniom, próbując złamać ich wolę torturami. Obiecywał wolność i bogactwa w zamian za choćby symboliczne rzucenie kadzidła na ołtarz rzymskich bogów. Biskup Benewentu pozostał jednak niewzruszony, a jego odwaga stawała się dla innych więźniów żywym dowodem mocy Ducha Świętego.
Ocalenie na arenie i heroiczny finał
Rozwścieczony namiestnik Tymoteusz wydał wyrok, który miał stanowić krwawe widowisko dla tłumów – skazał chrześcijan na pożarcie przez dzikie zwierzęta w miejscowym amfiteatrze. Tutaj starożytne akta męczenników przekazują nam historię budzącą zdumienie. Gdy wypuszczono wygłodniałe lwy (bądź niedźwiedzie, jak podają inne warianty tradycji), drapieżniki zamiast rozszarpać skazańców, podeszły do Januarego i łagodnie położyły się u jego stóp. Cud ten wstrząsnął zgromadzoną na trybunach publicznością, a wielu świadków tego wydarzenia natychmiast nawróciło się na wiarę chrześcijańską.
Upokorzony i rozzłoszczony do granic możliwości namiestnik uznał ocalenie za czarną magię. Nakazał natychmiastowe ścięcie biskupa i jego towarzyszy mieczem. Z historycznego punktu widzenia to właśnie męczeńska śmierć świętego Januarego, która dokonała się 19 września 305 roku na wzgórzu Solfatara, stała się fundamentem niezwykle żywego i trwałego kultu.
Jego ciało zostało z należnym szacunkiem przeniesione przez chrześcijan do Neapolu, a zroszona krwią ziemia stała się miejscem żarliwych modlitw. Pobożna kobieta o imieniu Euzebia miała zebrać część rozlanej krwi biskupa do dwóch szklanych ampułek, co zapoczątkowało historię trwającą po dziś dzień.
Fenomen, który rzuca wyzwanie nauce
Nie da się w pełni opowiedzieć tej historii, omijając słynny cud krwi świętego Januarego, który od stuleci przyprawia o zawrót głowy naukowców, sceptyków i teologów. W neapolitańskiej katedrze, w bogato zdobionym relikwiarzu, przechowywane są wspomniane ampułki zawierające ciemną, twardą masę. Zazwyczaj trzy razy w roku (we wspomnienie męczeństwa 19 września, w pierwszą sobotę maja oraz 16 grudnia) zakrzepła krew biskupa w tajemniczy sposób zmienia swój stan skupienia, stając się płynna, nierzadko zmieniając swoją objętość, a nawet barwę i ciężar.
To niezwykłe zjawisko, udokumentowane po raz pierwszy w 1389 roku, było wielokrotnie badane przez niezależnych ekspertów, w tym hematologów i chemików, jednak do dzisiaj żadna racjonalna teoria nie jest w stanie w pełni wyjaśnić mechanizmu skraplania się tej substancji w tak specyficznych warunkach i określonych dniach. Dla mieszkańców Neapolu cud ten jest żywym znakiem opieki ich pasterza; wierzą oni, że jeśli krew się nie upłynni, miasto i cały region mogą stać w obliczu zbliżających się nieszczęść, klęsk żywiołowych lub wojen.
Duchowe dziedzictwo i ponadczasowe przesłanie
Kiedy analizujemy, czego patronem jest święty January, łatwo dostrzec ścisły związek z krwią i ochroną przed potężnymi siłami natury. Jest on orędownikiem osób ofiarujących najcenniejszy dar życia – krwiodawców, a także strażnikiem Neapolu, ratującym rzekomo miasto przed niszczycielską mocą Wezuwiusza. Święty January to jednak przede wszystkim potężny symbol duchowej stałości.
Uczy nas, współczesnych, że nawet w obliczu największego ucisku, przemocy i niezrozumienia ze strony świata, wierność własnemu sumieniu i Chrystusowi jest wartością, dla której warto poświęcić wszystko.
Czy wiesz, że...
Cytat:
podczas tragicznej i niszczycielskiej erupcji wulkanu Wezuwiusz w 1631 roku, przerażeni mieszkańcy Neapolu w akcie desperacji wynieśli relikwie świętego Januarego z katedry i wyruszyli z procesją w stronę zbliżającej się rzeki rozpalonej lawy? Według historycznych relacji naocznych świadków oraz lokalnej tradycji, gdy biskup uniósł w stronę wulkanu relikwiarz z krwią męczennika, śmiercionośny potok magmy nagle się zatrzymał, oszczędzając miasto przed całkowitą zagładą. Na pamiątkę tego wydarzenia ustanowiono specjalne święto dziękczynne obchodzone każdego roku 16 grudnia.
Źródło: https://rozmodleni.pl/swiety-january/
