*Pokazywany czas może się zmieniać, w zależności od ustawień zmiany czasu (DST).
- Kalendarz
- Kalendarz Liturgiczny
Dzisiaj obchodzimy święto św. Katarzyny ze Sieny
św. Katarzyna z Sieny zakonnica, doktor Kościoła Wspomnienie w Martyrologium Romanum: 29 kwietnia św. Katarzyna z Sieny św. Katarzyna z Sieny Życiorys św. Katarzyny z Sieny Święta Katarzyna z Sieny (Katarzyna Benincasa, Katarzyna Sieneńska) przyszła na świat w połowie XIV wieku w zamożnej rodzinie sieneńskiej (Włochy). Od dziecka, mimo sprzeciwu rodziców, postanowiła, że zamiast wyjść za mąż i dbać o dobra doczesne, odda się w służbę Chrystusa.
Gdy już wybrała swą drogę, obdarowana została wieloma wizjami. W czasie jednej z nich poczuła, jakby w jej piersi biło serce Chrystusa. W innej otrzymała stygmaty, lecz dzięki modłom pozostały one niewidoczne dla innych. Jako znak swego poświęcenia Katarzyna przez całe życie niedojadała. Z wszystkimi też chciała dzielić się otrzymaną łaską i mocą swej wiary.
Choć sama nie potrafiła pisać, podyktowała wiele listów, w których oferowała duchowe wsparcie biednym i bogatym, bez różnicy stanu. Wkrótce mądrość i uduchowienie św. Katarzyny stały się sławne. W epoce Wielkiej Schizmy, gdy Kościół zżerały spory, miało to szczególne znaczenie. Kościół nakładał wówczas kolejne podatki, by duchowieństwo mogło pławić się w luksusie. Włosi zaś dodatkowo cierpieli, gdyż papież przeniósł swą siedzibę z Rzym do francuskiego Awinionu. I gdy Florencja zbuntowała się przeciw papieżowi, Grzegorz IX uczynił swym mediatorem właśnie Katarzynę. W wyniku rozmów udało się jej przekonać papieża, by powrócił do Rzymu.
Nie był to jednak koniec jej działalności. Usilnie zachęcała Kościół do dalszych reform, potępiała bogactwo i rozpasanie kleru. Oddając się sprawom publicznym nie odeszła od swych najgłębszych mistycznych przeżyć. Modlitwy i medytacje, które w tym okresie dyktowała, stały się ozdobą włoskiej literatury religijnej. Katarzyna zmarła 29 kwietnia 1380 roku w Rzymie z powodu tajemniczej i bolesnej choroby, która nigdy nie została zdiagnozowana. Pochowano ją w dominikańskim kościele Santa Maria Spora Minerva w Rzymie. Proces kanonizacyjny rozpoczął się w roku 1411, ale na ołtarze wyniósł ją dopiero Pius II w 1461 roku. 4 października 1970 roku Paweł VI ogłosił ją doktorem Kościoła. W ikonografii jest najczęściej przedstawiana w stroju tercjarki dominikańskiej; z pierścieniem na ręku. W ręku trzyma często serce, lilię, krzyż albo księgę. Czasem przedstawiana jest także w koronie cierniowej albo z chorymi na dżumę.
Źródło https://imiona.net.pl/katarzyna-z-sieny/
www.imiona.net.pl/
