Św. Józefa, Oblubieńca N.M.Panny, Wyznawcy, Patrona Kościoła Katolickiego
Św. Józefa, Oblubieńca N.M.Panny, Wyznawcy, Patrona Kościoła Katolickiego
Św. Józefa, Oblubieńca N.M.Panny, Wyznawcy, Patrona Kościoła Katolickiego
Św. Józefa, Oblubieńca N.M.Panny, Wyznawcy, Patrona Kościoła Katolickiego
Święty Józef Oblubieniec Najświętszej Maryi Panny
Uroczystość św. Józefa
Przedziwna jest historia święta, a właściwie uroczystości sw. Józefa. Ma ono swoje uzasadnienie w historycznej postaci Józefa i roli, jaką odgrywał będąc z woli Bożej oblubieńcem Maryi i prawnym ojcem Jezusa, z punktu widzenia tradycji żydowskiej. Pierwsze wzmianki o Jego kulcie pochodzą z IV wieku, na Wschodzie, a w VIII wieku na Zachodzie. Nie wiadomo do końca, dlaczego to właśnie dzień 19 marca został już wtedy obrany za dzień obchodów wspomnienia tego świętego. W ciągu wieków św. Józef doczekał się bogatej literatury i kultu, zwieńczonymi ustanowieniem specjalnego uroczystego wspomnienia liturgicznego oraz poważnymi studiami józefologicznymi. Patronuje on wielu dziełom kościelnym, państwom, ludzkiej działalności, a nawet śmierci. To jego bogate duchowe znaczenie ma swoje korzenie w historii, tradycji i kulcie Kościoła.
Józef z Nazaretu
O Józefie mówią ewangelie i to bardzo skromnie. Poświęcają mu w sumie 26 wierszy wspominając 14 razy jego imię. Trochę więcej wzmianek na jego temat znajdujemy w późniejszych pismach tzw. apokryfach, które z racji odstępstwa doktrynalnego i wielu fantastycznych motywów nie mogą stanowić poważnej podstawy historycznej. Tradycja chrześcijańska przez wieki wypracowała jednak w miarę rzetelną wiedzę, która stanowi dziś dla nas podstawę o rzeczowym mówieniu o Józefie. Ogromną rolę odgrywają tu studia józefologiczne, jakie pod wpływem tradycji rozwinęły się po Soborze Watykańskim II (1965). Józef miał pochodzić z rodu Dawida, na co wskazuje genealogia przedstawiona przez św. Mateusza, choć ewangelia Łukasza mówi, że jest to rodowód raczej Maryi. Bibliści łączą obydwie tradycje mówiąc o rzeczywistych przodkach Najświętszej Maryi Panny i, dopiero przez małżeństwo z nią, o prawnych przodkach Józefa. Józef nie posiadał żadnego majątku i utrzymywał się z pracy własnych rąk, jako stolarz lub cieśla, mieszkając w Nazarecie. Kiedy przeszedł próbę czasu (chciał się usunąć na bok) odczytując wolę Bożą co do roli Maryi jako Matki Boga, poślubił Maryję i przejął obowiązki opiekuna Jezusa. Był przy narodzinach Jezusa w Betlejem. W niebezpiecznej dla dziecka chwili (rzeź niewiniątek z rozkazu Heroda) wyemigrował z rodziną do Egiptu, by po śmierci Heroda powrócić do rodzinnego Nazaretu. Później widzimy jeszcze Józefa wraz z rodziną pielgrzymującego do Jerozolimy, gdzie zagubił się dwunastoletni wtedy Jezus, którego ostatecznie odnaleziono w świątyni. Od tej pory, w Nazarecie miał się zająć dalszym jego wychowaniem. Tyle Biblia o Józefie. Nic nie wiadomo o jego śmierci. Tradycja mówi, że rodzina była w ostatnich chwilach jego życia urządzając mu pogrzeb.
Historia kultu
Kult sw. Józefa jest ściśle związany z rolą opiekuna, jaką odegrał przy narodzinach i wychowaniu Jezusa, Syna Bożego. Owoc tego wychowania i podjęcie wyzwania zbawczego przez Jezusa wskazuje na to, iż w domu Józefa i Maryi panował wysoki poziom życia moralno-duchowego, którym siłą rzeczy on sam musiał się również odznaczać. Dlatego Kościół, po Maryi, stawia go od początku na czele wszystkich świętych. O św. Józefie pisali ojcowie Kościoła, a w XVI wieku powstały pierwsze specjalne traktaty wyróżniające jego cnoty, głównie dziewictwo. Szczególnym nabożeństwem objął go zakon karmelitański w XVI wieku czyniąc go opiekunem Karmelu. Pierwsze wyraźne wzmianki związane ze wspomnieniem św. Józefa spotyka się na Wschodzie w IV wieku, w klasztorze św. Saby pod Jerozolimą. Na Zachodzie, w pewnym manuskrypcie z VIII wieku znalezionym Centralnej Bibliotece w Zurychu czytamy, że wspomnienie św. Józefa obchodzono 20 marca. W późniejszych martyrologiach z X wieku wspomnienie to wymieniano 19 marca. Dlaczego? Być może powodem była bliskość uroczystości zwiastowania Maryi - 25 marca; lub wpłynął na to fakt, że 19 marca w starożytnym Rzymie czczono boginię Minerwę, patronkę rzemieślników, którą zastąpił teraz św. Józef. W XIII wieku powstaje ku jego czci pierwsze pełne oficjum kanoniczne i Msza święta w klasztorze benedyktyńskim w Liege. W XV wieku papież Sykstus IV wprowadził wspomnienie św. Józefa do brewiarza i Mszału rzymskiego, a w XVII wieku papież Grzegorz XV rozszerzył je na cały Kościół. W XIX wieku papież Pius IX wprowadził odrębne święto liturgiczne Opieki Świętego Józefa obchodzone w trzecią Niedzielę Wielkanocy. Zniósł je potem Pius XII wprowadzając w jego miejsce wspomnienie św. Józefa Robotnika obchodzone 1 maja (1969). Pozostawił poprzednie święto z 19 marca wynosząc je do rangi uroczystości wraz z ogłoszeniem Józefa patronem Kościoła Świętego. W międzyczasie kolejni papieże zatwierdzali modlitwy do św. Józefa do publicznego i prywatnego odmawiania. Leon XIII wydał pierwszą encyklikę o św. Józefie. Znana jest nam Adhortacja Apostolska Jana Pawła II Redemptoris custos o św. Jozefie i jego posłannictwie w życiu Chrystusa i Kościoła (1989). Dziś św. Józef patronuje Kościołowi, zakonom, niektórym państwom, jak: Austrii, Czechom, Filipinom, Hiszpanii, Kanadzie, Portugalii i Peru, zawodom ludzkim, jak: stolarze, rzemieślnicy, robotnicy, uciekinierzy. Jest też patronem dobrej śmierci.
(Katolik, Marzec 2012, s. 4)
Źródło : Ja Katolik
Za: http://www.parafia.strazow.pl/uroczystosc-sw-jozefa-oblubienca-najswietszej-maryi-panny/
